Remont parkingu przed domem przerodził się w remont całej uliczki osiedlowej, co mnie ogromnie cieszy, bo była w opłakanym stanie, pełna dziur i żwiru. Wiosną udało mi się nawet tam potknąć i dramatycznie skręcić nogę, dzięki czemu byłam wyłączona z życia przez prawie dwa tygodnie, a przez dwa kolejne jeszcze utykałam. Mam nadzieję, że już teraz nikt tam się nie potknie 🙂

Pozytywne wieści dotyczą też jednego z kotów, a konkretnie Luny, która ostatnio nabawiła się alergii (tak, koty też je miewają). Sytuacja wydaje się przynajmniej chwilowo ustabilizowana, a biedaczka już nie paraduje w kołnierzu weterynaryjnym, dzięki któremu przypominała lampę albo słonecznika (w zależności od modelu kołnierza).

No i wreszcie wczoraj był dzień spokoju. Ach, jakże za nim tęskniłam.

A jak Wam minął piątek?

Pozdrawiam,

A.